Yüz Yüze

    Vücudumuzda yaklaşık 40 Trilyon hücre bulunuyor. Tahmini olarak da 90 trilyona yakın mikrop(bakteri) bulunuyor. Biri size mikrop deyince alınmayın yani😊 Tam bir mikropsunuz 😊 Ayda bir defa yenilenen bir deri tabakasının altında tam bir mikrop yığını... Hepsi bu... Bu gerekli bilgiden sonra asıl konuya dönecek olursak; Dün bir toplantıda çok tatlı bir istatikci arkadaş; “Ben evren diye bir şeyin var olduğuna, onun da benim isteklerimi yerine getirdiğine ve Spritül saçmalıklara da inanmıyorum! Ne yapıyorsam ben kendim yapıyorum. Bu kadar çabalıyor isteklerimi gerçekleştiriyorum ne yani şimdi her şeyi evren mi gerçekleştirmiş oluyor? “dedi. İşte işin can alıcı noktası da tam burası. O koskoca mikrop yığını organizmayla başımıza ne geliyorsa gelmesini sağlayan şey aslında biziz! Her ne kadar Kuantum fiziğinde ki dolanıklık ilkesine göre evrende ki her şeyle birbirine bağlı olsak da Evrenin; “ Verin Bahattin abinin 1000 TL sini” modun da çalışmadığını, bu ilkenin bun...

  Bazen hayal ettiğimizden, planladığımızdan bambaşka şeylerle karşılaşırız, her ne kadar Fütüristlerin, tarihçilerin, bilim insanlarının üstüne basa basa dünyanın gelişen teknolojiyle birlikte değişeceği uyarıları olsa da bu değişime bir virüsün neden olacağı aklımızın ucundan bile geçmemişti en azından büyük bir çoğunluğumuzun...   İnsan toplumsal bir varlık ve ait olma ihtiyacını dahil olmak istediği toplumlara uyum sağlayarak gerçekleştiriyor.   Bazen de uyum sağlayamadığı için sistemin dışına atılıyor...   Pandemi bireysel olarak bir çoğumuzu kapalı sistemler haline dönüştürdü ve bu süreci iyi değerlendiren her anlamda kendine yatırım yaptı, kimi de doğası gereği bu süreç bir tek onun başına gelmiş gibi hayıflandı, söylendi, isyan etti...   Harari 21. Yüzyılda 21 Ders 'de bu konu ile ilgili söyle diyor; Panik bir kibir biçimidir. Dünyanın ne yöne (aşağı doğru) ilerlediğini bildiğine emin bir histen kaynaklanır. Şaşkınlık duymak daha mütevazı, dolayısıyla da...

Nerden başlasam nasıl anlatsam!... Aylardır yazıp yazmamak arasın da gidip geliyorum. Ağız dolusu kusmak istediğim onca şey varken susmam yazacağım şeylerin feministçe bir düşünce olarak algılanmasını istemeyişimdendi. Çünkü feminizm, bir üstünlük anlayışı değildir feminizm, sadece kadın haklarını savunur ve kadında insandır. Üstadın dediği gibi;   “Kadınlar İnsandır biz İnsanoğlu” Fakat feminizm bazı yerlerde ve durumlarda yanlış kullanıldığı ve lanse edildiği için kadın hakları için yazılan her fikir paylaşılan her düşünce feminizm gibi algılanıyor. Acıları dünyaya yansıtma biçimlerimiz vardır. Bazen söz olur, bazen canımızı her dinlediğimizde yakan türkü olur, kimi zaman bir roman olur, kimi zaman gözümüzü alamadığımız bir tablo… Bunlar acının ve duygularımızın bu dünyaya yansımış en güzel halleri…     Ben bugün yaşanan bir kadının canice öldürülmesinin acısını bu cümlelerle yansıtacağım bu dünyaya. Bir dizi izledim bundan birkaç ay önce…   Beni ...

Yazıda spoiler yoktur. Diziyi izlemeyenler de okuyabilir. Dünya irkildi!   “Nefes Alamıyorum!”….  Göz altına alınırken öldürülen George Floy’un acısıyla yeni bir dünyaya “ UYAN ”ıyoruz, bugünlerde dalga dalga, ülke ülke yayılıyor bu uyanış… Bir virüsün dalga dalga yayılıp  bizi özgürleştiğimizi sandığımız şeylerden kopardığında ve kendi dünyamızın içine hapsettiğinde, aslında nasılda sanal bir özgürlük ve varoluş boşluğu içinde olduğumuz gerçeğine “ UYAN ”dığımız gibi. -Nerede olduğunu biliyor musun? -Bir rüyadayım! -Bu doğru, rüyadan uyanmak ister misin? -Evet! Korkuyorum… -Bana doğruyu söylediğin sürece korkmana gerek yok. Hiç gerçekliğin doğasını sorguladın mı?  Siz sorguladınız mı “Rüyada mıyım” yoksa “UYANIK MIYIM diye? Yeni dünya düzenine uyandığımız bu zaman diliminde bu soruları uzun uzun sorgulatan uykularımı kaçıran bir yapıta çoktandır denk gelmemiştim, ta ki West World izleyene kadar. Yukarıda k...